شمارهٔ ۱۲۵ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به شنیدن صدای باد اشاره می‌کند که حال و هوا را خوشایند کرده است. او از دیگران می‌خواهد که در این لحظه آرامش به خود بگیرند، چرا که زمان مناسبی برای نگرانی و شتاب نیست. همچنین، او از منبع این خوشحالی و وزش باد مطمئن نیست و تنها توضیح می‌دهد که شاید ناشی از رسیدن محموله‌ای از گل‌ها یا به معنای دیگر، از راهی خوشایند است.