شمارهٔ ۱۴۳ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از احساس جدایی صحبت می‌کند و می‌گوید که امشب هیچ چیز جز حس غم و فراق را احساس نمی‌کند. او از صبح می‌خواهد که برای دلش کمی درنگ کند، زیرا به نظر می‌رسد که این شب، جانش را گرفته است و او از شدت اندوه چیزی به جز یک قلاده به گردن ندارد.