شمارهٔ ۱۷۸ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر شگفتی و حیرت شاعر از زیبایی‌ها و ویژگی‌های معشوق است. او از لطف و محبت معشوق مدد می‌طلبد و عقلش به خاطر صفات او گیج و حیران شده است. شاعر به تکرار مغشوشی خود در فکر معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اندیشه‌اش به طور کامل درگیر زیبایی‌های او شده است.