شمارهٔ ۱۸۹ کمالالدین اسماعیل
کمالالدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا گشت عتاب و جنگ با ماش فراخ
شد تنگ شکر زان لب در پاش فراخ
گفتند فراخست دهان خوش او
آن روزی جان ماست گو باش فراخ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها به توصیف زیبایی و خوشی ناشی از لبان شیرین و دهان خوشایند یک معشوق میپردازند. در ابتدا، اشاره به "عتاب و جنگ" میشود که به معنای جدالها و چالشها در رابطه عاشقانه است. اما در ادامه، زیبایی لبان معشوق آنقدر فراوان و دلانگیز است که برای عاشق، جانافزاست و زندگیاش را غنیتر میکند. در نهایت، به این نکته اشاره میشود که خوشی و رضایت از این زیبایی، میتواند همچون جان برای عاشق باشد.