شمارهٔ ۲۱۹ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفت همه بر لالۀ تر می غلتند
گه بر گل و گاه بر شکر می غلتد
روزی صد بار بر درت میدم چشم
تر می شود و بخاک در می غلتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند که موهایش بر روی گل‌ها و شکر می‌غلتند. او بیان می‌کند که هر روز صد بار به در خانه معشوق نگاه می‌کند و این نگاه باعث می‌شود که دلش تر شود و به خاک در غلتد. به‌طور کلی، شعر نماد احساسات عمیق عشق و شیفتگی است.