شمارهٔ ۲۲۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و تأثیر عشق نسبت به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که لبخند معشوقش باعث شادابی و طراوت دلش می‌شود و یاد او قلبش را چون گلستان پر از عشق می‌سازد. حتی اگر آب بنوشد، بدون دیدن روی او حس خوشی نخواهد داشت و در دلش همچون غنچه‌ای تنها و غمگین خواهد بود.