شمارهٔ ۲۲۷ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل در مه روزه همچنان می خندد
گویی که بطنز بر جهان می خندد
می روشن و نو بهار و مردم هشیار
گل را عجب آمدست از آن می خندد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گل در روز روشن و بهاری به طور شاداب و با طعنه‌ای به جهان می‌خندد. گل از هوشیاری مردم و تازگی بهار شگفت‌زده است و این شادی‌اش به نوعی نقدی بر وضعیت موجود است.