شمارهٔ ۲۵۴ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفت که دلم را بفغان می آرد
از دل سیهی مرا بجان می آرد
هر کجا که حدیثی ز درازی گویند
او سر ز فضولی بمیان می ارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از یک شعر اشاره به زیبایی و جذابیت موی شخص مورد علاقه دارد که دل شاعر را به درد وامی‌دارد. شاعر بیان می‌کند که هر جا درباره موضوعی صحبت شود، آن شخص با فضولی خود سر می‌زند و در میان صحبت‌ها حضور می‌یابد. به‌نوعی، این ابیات نشان‌دهنده عشق و آرزوهای شاعر است.