شمارهٔ ۲۷۲ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون دست افق گلوی پروین گیرد
عالم ز فروغ صبح آیین گیرد
از کوه چوپای مهر در سنگ آید
بر بخت بد اندیش تو نفرین گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به زیبایی صبح و طلوع آن اشاره دارند و نشان می‌دهند که وقتی افق گلوی پروین (ستاره‌ای در آسمان) را در آغوش می‌گیرد، جهان از نور و روشنی بهره‌مند می‌شود. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که وقتی مهر و محبت از کوه‌ها به زمین می‌رسد، به بدبختی و اندیشه‌های منفی انسان نفرین می‌شود.