شمارهٔ ۲۷۷ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمعم که چو باد هوسم بر سر زد
بر تارک من افسر خاکستر زد
آب از چشمم دست بدامن درزد
و آتش ز دلم سر بگریبان برزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساسات شدید و تضاد درون خود سخن می‌گوید. او با تشبیه شمع به خود، نشان می‌دهد که چطور احساساتش مانند باد به او هجوم می‌آورند. افسر خاکستر بر سرش نماد غم و اندوهی است که بر او چیره شده. اشک‌هایش نیز در تلاش هستند تا به او آرامش دهند، اما آتش درونش همچنان شعله‌ور است و کنترل احساساتش را سخت کرده است.