شمارهٔ ۳۳۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وضعیت ناخوشایند و غم‌انگیزی اشاره می‌کند که در آن خوشدلی و شادمانی دیگر وجود ندارد. او می‌گوید که هیچ همدمی نیست و تنها چیزی که باقی مانده است، جام می و شراب است. در نهایت، او از دل‌مشغولی‌های گذشته می‌گوید و به اهمیت لذت بردن از لحظه‌های حال تاکید می‌کند.