شمارهٔ ۳۳۷ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از جور که بر سرو بلندت مردند
در بند اسیر و مستمندت کردند
شمعی ، چه عجب که کند داری بر پای
سروی، چه عجب که تخته بندت کردند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و قدرت شخصی اشاره می‌کند که در عذاب و بند اسارت گرفتار شده است. او از اینکه یک سرو بلند به اسیری درآمده و شمعی در پایش روشن است تعجب می‌کند و به شکلی نمادین نشان می‌دهد که زیبایی و عظمت در قید و بند قرار گرفته‌اند.