شمارهٔ ۳۴۰ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون کالبدم ز روح وا پردازند
در کنج یکی تیره مغاک اندازند
از یاد لب تو بر دهان آرد آب
هر کوزه که از خاک منش بر سازند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مرگ و جدایی از معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید زمانی که بدنش از روح جدا شود، آن را در جای تاریکی خواهند انداخت. حتی با اینکه او از معشوقش دور است، هنوز هم یاد لب‌های او در دهانش طعم آب را تداعی می‌کند، و مانند کوزه‌ای که از خاک ساخته می‌شود، به یاد معشوق تنها باقی می‌ماند.