نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶۵ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل چو ز صبا حدیث رویت بشنود

لبخند یی از سر رعونت بنمود

تا لاجرمش صبا چنان زد بر روی

کش گشت همه لب و دهن خون آلود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گل وقتی نسیم صبح (صبا) داستان زیبایی روی عاشق را می‌شنود، لبخندی با خودخواهی نشان می‌دهد. اما نسیم به قدری به گل ضربه می‌زند که همه لب و دهانش خون آلود می‌شود. این تصویر، نمادی از زیبایی و درد ناشی از عشق و جذابیت است.