شمارهٔ ۳۸۰ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به این معنا اشاره دارد که کسی که توانایی برقراری ارتباط با مردم را ندارد، ارزش زیادی نخواهد داشت. همچنین، کسی که به مردم طلا و نقره ندهد، مانند کسی است که چشم نرگسش کور است و قدرت دیدن زیبایی‌ها را ندارد. به‌عبارت دیگر، انسانیت و ارتباطات اجتماعی از اهمیت بالایی برخوردارند.