شمارهٔ ۴۱۳ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس عمیق فقدان و دل‌تنگی شاعر هستند. شاعر می‌گوید که بدون یاد معشوقش، نفسش به دشواری می‌کشد و هیچ‌کس نمی‌تواند با زجری که از جدایی او می‌کشد، زندگی کند. او همچنین از قول معشوقش یادآوری می‌کند که دیگرانی به کارهایی مشغول خواهند شد، اما به خاطر نگرانی از عواقب آن، نگران است که مشکلات بیشتری پیش بیاید.