شمارهٔ ۴۲ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن دل که بر اتش غمت صد ره سوخت
از پهلوی من همه غم و درد اندوخت
خون گشت و همی رود ز چشمم همه روز
این شب روی اندر سر زلفت آموخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عواطف عمیق شاعر است که به شدت تحت تأثیر غم و درد ناشی از جدایی یا عشق ناکام قرار دارد. او می‌گوید دلش مانند آتش در سوختن است و تمام غم‌ها و دردها را از خودش به دوش می‌کشد. همچنین اشک‌هایش مانند خون از چشمانش می‌ریزد و در این شب، یاد معشوق و زیبایی او در ذهنش نقش بسته است.