شمارهٔ ۴۴۷ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کسی می‌خواهد که برایش دوایی برای دل تنگی‌اش بیاورد و نوشیدنی خوشبو و رنگینی را که شبیه به گل است، به او تقدیم کند. او همچنین از آن فرد می‌خواهد که اگر می‌تواند، مخلوطی مفرح که دلش را شاد کند آماده کند و جواهرات مثل یاقوت و موسیقی دلنواز را هم به او هدیه دهد.