شمارهٔ ۴۵۶ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از زیبایی زلف معشوق صحبت می‌کند که در باد مانند شاخ شمشاد به حرکت در می‌آید. همچنین رخش (اسب) او در میدان جنگ می‌درخشد و این درخشش مانند گوهر در مغز پولاد است. به طور کلی، شاعر زیبایی و قدرت معشوق را با تصاویری زیبا و گیرا توصیف کرده است.