شمارهٔ ۴۵۹ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و شادی گل صحبت می‌کند که با خود richness و ثروت آورده است. او به تصویر باغی می‌پردازد که پر از طلا و زر است، و به این نکته اشاره می‌کند که خوشی و شادابی زندگی فانی هستند و فقط در یک روز می‌توان از زیبایی‌ها بهره برد. این بیان به موقتی بودن شادی و زیبایی در زندگی اشاره دارد.