شمارهٔ ۴۶ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی گیرم میان تو چون کمرت
یا همچو قبا تنگ در آرم ببرت
ور هیچ شبی چو زلفت افتم بسرت
چون خط تو ناخوانده در آیم ز درت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر احساس عشق و تمایل شاعر به معشوق است. شاعر با اشاره به زیبایی‌های معشوق، از آرزوی نزدیک شدن به او و در آغوش گرفتنش سخن می‌گوید. او به زیبایی‌هایی مانند کمر و زلف معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چقدر مشتاق است تا در لحظات صمیمانه‌ای به او نزدیک شود. در نهایت، شاعر به ناواضح بودن عشقش اشاره می‌کند و احساساتی عمیق و پیچیده را ابراز می‌کند.