شمارهٔ ۴۶۱ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یارم بسخن دوش همی سفت شکر
زوگوش بخروار همی رفت شکر
گفتم که چه چیزست بدین شیرینی؟
پسته بدلی شکسته میگفت ، شکر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به گفت‌وگو با یار خود می‌پردازد و از او می‌پرسد که چه چیزی به این اندازه شیرین و دلپذیر است. یار در پاسخ می‌گوید که پسته‌ای شکسته مانند شکر است. این گفت‌وگو به نوعی به زیبایی و لذت زندگی اشاره دارد.