شمارهٔ ۴۹۲ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خالیست سیاه بر رخ آن مه وش
افتاده خوش و مراهمی افتد خوش
چون مهر که از مشک نهی بر باده
یا قطرۀ آبی که چکد بر آتش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و جذابیت چهره محبوبش اشاره دارد که به سیاهی می‌ماند. او می‌گوید که این زیبایی، دلش را شاد و خوشحال می‌کند، همانطور که نوری از ماه بر روی آب می‌افتد یا قطره‌ای آب که بر آتش می‌چکد و اثر زیبایی به جا می‌گذارد.