شمارهٔ ۵۲۶ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و تاثیر صورت معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق او را به گونه‌ای مجذوب کرده که جانش را فدای زیبایی چهره معشوق کرده است. همچنین، با نوشیدن شراب (باده) که به زیبایی معشوق نزدیک می‌شود، احساس می‌کند که باده به خط و خطوط چهره‌ی او نزدیک‌تر می‌شود. در واقع، شاعر می‌خواهد بگوید که زیبایی معشوق و لذت ناشی از شراب، دو دنیای متفاوت را به هم پیوند می‌زنند.