شمارهٔ ۵۴۱ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که چکیدست مرا از هر رگ
خون بر مژه همچنان که بر نشتر رگ
همچون نی و چنگم که نماندست مرا
مه مغز در استخوان و نه خون در رگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به شدت احساساتی است و به توصیف درد و رنج خود می‌پردازد. او می‌گوید که خونش از هر رگش خیلی ریخته و بر چشم‌هایش نشسته است. او خود را مانند نی و چنگ، بی‌چیز و بی‌حالت توصیف می‌کند، به‌گونه‌ای که نه مغزی در استخوانش مانده و نه خونی در رگ‌هایش. این توصیف‌ها نشان‌دهنده عمق اندوه و خالی بودن وجود اوست.