شمارهٔ ۵۵۰ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به سعد می‌گوید که زیبایی او باعث خوشبختی و فال نیک است و کرم و سخاوت او مانند پروازی برای مرغی است که به او عشق می‌ورزد. همچنین، شاعر امیدوار است که چشم‌های رهی هرگز از جمال او دور نشود، هر چند که دوری از او ممکن است بر کمالش تأثیر نگذارد.