شمارهٔ ۵۵۹ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از سفر خود و تجاربی که به دست آورده صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که با وجود سفر و تلاش‌هایش، چیزی از آن حاصل نکرده است. همچنین می‌گوید که اگر بخواهد وجود خود را وزن کند، تنها به نتیجه‌ای نخواهد رسید و در پایان به یک حس ناامیدی اشاره می‌کند که زندگی‌اش شاید تنها به رشته‌ای از حوادث بی‌ثمر تبدیل شده است.