شمارهٔ ۵۶۴ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دل می‌گوید که مانند گل، همیشه خوش‌طلعت و عاشق باشد. او تأکید می‌کند که عشق مثل شمعی است با شعله‌ای داغ و آتشین، بنابراین نباید بی‌توجه و غافل مانند گلی با پنبه در گوش زندگی کرد. به عبارت دیگر، باید به عشق و احساسات‌مان توجه کنیم و از آن‌ها غافل نشویم.