شمارهٔ ۵۸۷ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش از غم تو نیک مشوّش بودم
تا روز ز دست شب بر آتش بودم
لیک ار چه سیاه بود و دلگیر و دراز
با او بخیال زلف تو خوش بودم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از غم عشقش صحبت می‌کند و می‌گوید که شب را در نگرانی و اندوه گذشته است. با وجود اینکه شب تاریک و دلگیر بوده، اما در خیالاتش از زلف‌های محبوبش آرامش و خوشی را تجربه کرده است.