شمارهٔ ۶۰ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از آرزوی خود برای بیان حقیقت و احساساتش سخن می‌گوید. او می‌خواهد که روزی مانند شمع از تاریکی برآید و با کمک دیگران، احساساتش را به روشنی و صراحت بیان کند. او همچنین به تشبیه آتش و آب اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی تضاد و دشواری‌هایی است که در بیان احساساتش با آن مواجه است.