شمارهٔ ۶۰۰ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که از این به بعد دیگر غم دنیا را به دل نخواهد گرفت. او تصمیم دارد که نه شادی‌ها و نه غم‌ها را بیش از حد تحمل کند و حتی اگر تاجی بر سرش باشد یا کلاهی برود، باز هم به غم نمی‌اندیشد. به عبارتی، او می‌خواهد زندگی را بدون نگرانی و غم سپری کند.