شمارهٔ ۶۰۶ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنشب که ز بر آتش غم سوزم
خشک و تر خود چو شمع در هم سوزم
تنها سوزم بگوشه یی در چو سپند
چون شمع میان مردمان کم سوزم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس تنهایی و غم خود سخن می‌گوید. او مثل شمعی در کنار دیگران سوخته و ناتوان است، در حالی که در درون خود آتش غم را تحمل می‌کند. او به تنهایی در کنار آتش می‌سوزد و در بین جمعیت نیز، به شکل کم‌سوزی احساس درونی‌اش را نشان می‌دهد.