شمارهٔ ۶۱۴ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به احساساتی عمیق اشاره می‌کند که هنگام گریه و اشک ریختن به وجود می‌آید. چشم، به عنوان نماد احساسات، به درونی بودن انسان و احساساتی که از دل بیرون می‌آیند اشاره دارد. امروز، اشک به صورت آب روان از چشم جاری می‌شود و شاعر به نوعی از آینده و اینکه این احساسات چگونه ادامه خواهند یافت، فکر می‌کند.