شمارهٔ ۶۲۵ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از درد و رنجی که شب‌ها به خاطر عشق و خیال محبوبش متحمل می‌شود، صحبت می‌کند. او در حالی که در تب و تنگنای عاطفی غرق شده است، خواهان لحظه‌ای است که بتواند خیال محبوب را در آغوش بگیرد. در نهایت، شاعر به تلاش‌های بی‌ثمر و حیله‌های مختلفی که برای رسیدن به آرامش و وصال محبوب کرده، اشاره می‌کند.