شمارهٔ ۶۳۰ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر سرو که من ببوستان بنشانم
بر یاد قد سرو روان بنشانم
با سرو به آرزوی آن بنشینم
تا آرزوی قدت بدان بنشانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده بر این باور است که هر سروی که در بستان بکارد، یاد و آرزوی قد سرو محبوبش در ذهنش زنده می‌شود. او با نشستن کنار آن سروها، آرزوی دیدن قد محبوبش را به تصویر می‌کشد. به عبارت دیگر، سروها نماد عشق و یادآوری معشوق هستند.