شمارهٔ ۶۳۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زلف خمیده‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر آن را راست کند، نمی‌تواند دل خسته‌اش را آرام کند. او از سنگ‌دلی و زبان چیرۀ محبوبش صحبت می‌کند و امیدوار است روزی بتواند او را به راست‌گویی و حسن نیتی دعوت کند. به‌طور کلی، این شعر احساسات پیچیده و ناکامی‌های عاشقانه را بیان می‌کند.