شمارهٔ ۶۴۱ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به سخنان منفی و دشنام‌هایی که از دیگران درباره خودش می‌شنود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که گرچه از این سخنان ناراحت می‌شود، اما می‌داند که این حرف‌ها واقعی نیستند و او تنها به خاطر وجود لب و دهان دیگران آن‌ها را می‌شنود. این نشان‌دهنده‌ی توانایی شاعر در نادیده‌گرفتن برچسب‌های منفی و انتخاب واکنش مناسب در برابر آن‌هاست.