شمارهٔ ۶۴۵ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
انگشتریت بر دل خود کامه نهم
وز حلقۀ او هزار هنگامه نهم
از خون جگر نگین لعلش سازم
وزدیدۀ خود بدو دو بادامه نهم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به عشق و احساس عمیق شاعر نسبت به معشوق دارد. شاعر با گذاشتن انگشتری بر دل، نشان از پیوند عاطفی خود می‌دهد و از تحولات و هیجان‌های ناشی از این عشق سخن می‌گوید. او می‌خواهد از عشق و درد خود، نگینی زیبا بسازد و از اشک‌هایش دو مروارید برای معشوق به ارمغان بیاورد. در کل، ابیات بیانگر غم و شادی‌های عشق هستند.