شمارهٔ ۶۷۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوق خود که از ترکستان آمده است خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که به خاطر خدا از حال و اوضاع ناخوشایند شکایت نکند. او به یاد روزی می‌افتد که معشوقش به دنیا آمده و تأکید می‌کند که آن زمان، تنگیِ دهان و فقر در میان مردم بوده است. درواقع، شاعر به نوعی در مورد محبت و مشکلات زندگی صحبت می‌کند.