شمارهٔ ۶۷۹ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از رابطه‌ای طولانی‌مدت با معشوق صحبت می‌کند که در آن خود را فدای او کرده و با غم‌های او زندگی کرده است. او اشاره می‌کند که دیگران رفتارهای ناپسند معشوق را می‌بینند و از او می‌پرسند که امروز چه پاسخی به این رفتارها دارد. شاعر به نوعی از درد و جفا‌هایی که از طرف معشوق متحمل شده، سخن می‌گوید.