شمارهٔ ۶۸ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به اهمیت اندیشه و تفکر انسان اشاره شده است. شاعر می‌گوید که جهان مادی ما، شامل جسم و جان، از سوی دیگر، تحت تاثیر اندیشه ماست. همچنین اشاره می‌کند که ما در حالتی متناقض از احساسات قرار داریم؛ هم برهنه و بی‌پوشش و هم در عین حال شاد و گریان. به نوعی وجود ما شبیه شمعی است که در تاریکی می‌تابد و این تضادها نشان‌دهنده پیچیدگی‌های انسانی هستند.