شمارهٔ ۶۸۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از حال و روز خود می‌گوید که نه می‌تواند بدون عشق معشوق، انتظار بکشد و نه می‌تواند به غیر از غم او چیزی انتخاب کند. او از معشوق می‌خواهد که هر چه در توان دارد از آزار دور کند، زیرا اگر او را از دست بدهد، نمی‌داند چه کار دیگری باید انجام دهد.