شمارهٔ ۶۸۸ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، به رمضان و روزه اشاره شده است. گویا در این ایام، نوشیدن شراب (می) محلی از اعراب ندارد و به جای آن، گل و زیبایی‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و شادی و خنده به وجود می‌آورند. همچنین، به چالش‌هایی که در زمان شکفتن گل وجود دارد و تغییراتی که در زندگی ایجاد می‌شود، اشاره شده است. در نهایت، نوعی کنایه به عوض شدن حالات و جاشی‌ها در زندگی نیز وجود دارد.