شمارهٔ ۶۹۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از خورشید می‌خواهد که بر او بتابید و رحمتی به او عطا کند. او از صبح درخواست می‌کند که زندگی‌اش را گلشن کند و از آسمان می‌خواهد که بینایی شب را با روشنایی صبح از بین ببرد و چشمانش را روشن کند.