شمارهٔ ۷۱۶ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از یک شاعر ایرانی نشان‌دهنده این است که حیات و شادی زمین به دلیلی از گردش جهان و طبیعت مرتبط است و بدون حضور انسان هیچ غمی به زمین نمی‌آید. شاعر به نوعی بیان می‌کند که بی‌توجهی یا دوری انسان از طبیعت و جهان نمی‌تواند تأثیری بر شادی و نشاط آن داشته باشد.