شمارهٔ ۷۲۵ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر صبح که خندید زخندیدن او
دیدم دل خود چاک چوپیراهن او
هر شام که بگذشت ، شد از گریۀمن
همرنگ سرآستین من دامن او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس درد و اندوه خود را هنگام دیدن لبخند و گریه محبوبش بیان می‌کند. هر صبح که محبوبه می‌خندد، دل شاعر به اندازه چاکی که در پیراهن او وجود دارد، تکه‌تکه می‌شود. و از طرفی، هر شب که از گریه‌اش می‌گذرد، رنگ گریه‌اش به دامن محبوبه‌اش می‌نشیند و این نشان‌دهنده عمق عشق و درد اوست.