شمارهٔ ۷۳۵ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای رنج زمانه بهرۀ دشمن تو
از درد مباد گرد بر دامن تو
تا بنده چو شمعست رخ روشن تو
هر چند ز رشته می گدازد تن تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان دردها و رنج‌هایی می‌پردازد که زمانه بر سر راه انسان می‌گذارد، اما به یک آرامش و زیبایی در چهره و وجود او اشاره می‌کند. شاعر با تعبیراتی چون "بنده چو شمع" به وابستگی و تسلیم انسان در برابر نور و روشنی اشاره دارد، هرچند بدن او با چالش‌ها و سختی‌ها مواجه است. هدف نهایی حفظ زیبایی و روشنایی در زندگی است.