شمارهٔ ۷۳۷ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر سال که تشریف دهی چون گل نو
با باد بود برفتنت بسته گرو
من لابه کنان چو بلبل اندر پی تو
تو خنده زنان گوش در اکنده ورو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و لطافت یک گل نو اشاره می‌کند که هر سال با بهار می‌آید. او از حالتی دلbroken و بی‌تابی خود در پی رسیدن به معشوق می‌گوید و در عوض، معشوق با خنده و شادی به دور او می‌گردد. این سطور احساسات عاشقانه و دل‌تنگی را به تصویر می‌کشند.