شمارهٔ ۷۴ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به توصیف زیبایی چشم محبوب می‌پردازد که بیماری او را پنهان کرده و در عین حال، زیبایی آن چنان است که گویی آسمان را مجذوب خود کرده است. او همچنین اشاره می‌کند که اگر زلف‌های محبوب در هم و آشفته به نظر برسند، معذور است، چرا که دو بیمار عزیزشان در خواب‌اند و ناراحتی و احساسات عمیق او را توضیح می‌دهد.