نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۷۱ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل گرچه بنکوییست انگشت نمای

سرو ارچه بشاهدیست بستان آرای

اینک رخش، ای گل تو قدم رنجه مکن

وینک قدش، ای سرو تو بالا منمای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی گل و سرو اشاره می‌کند. گل زیبایی خاصی دارد اما به او توصیه می‌شود که خود را زیاد به نمایش نگذارد و همچنین به سرو گفته می‌شود که قد خود را بلند نکند. این شعر نمادین به مقایسه زیبایی و وقار دو عنصر طبیعی می‌پردازد و نشان‌دهنده حسادت و رقابت بین آنهاست.